W Grku Višnjić poznał językoznawcę i badacza folkloru Vuka Karadžicia, który zaczął dokumentować jego poezję, wydaną później w tomie Narodna srpska pjesnarica („Pieśni ludu serbskiego”)Wilson, Duncan (1970), The Life and Times of Vuk Stefanović Karadžić, 1787–1864: Literacy, Literature and National Independence in Serbia, Oksford, Oxford University Press, s. 111.Neubauer, John (2007), „Introduction: Folklore and National Awakening”. [W:] Cornis-Pope, Marcel; Neubauer, John, The Making and Remaking of Literary Institutions. History of the Literary Cultures of East-Central Europe: Junctures and Disjunctures in the 19th and 20th Centuries, 3. Amsterdam, John Benjamins Publishing, s. 269–284.. Utwory te przyniosły mu uznanie, także za granicą. Višnjić mieszkał z rodziną w Grku aż do śmierci w 1834 roku, a wieś zmieniła później nazwę na Višnjićevo w celu jego upamiętnienia.