Drugiej nocy Welch zmarł z zimna i wyczerpania. Blackburn ułożył jego ciało jako balast i kontynuował wiosłowanie. Po pięciu dniach bez jedzenia i snu osiągnął brzeg. Utracił palce u rąk, oba kciuki do połowy, dwa palce lewej stopy oraz przy palce i piętę prawej.
Rejsy przez Atlantyk Blackburn powrócił do Gloucester jako bohater. Dzięki zbiórce pieniędzy na jego rzecz mógł otworzyć sklepik, a potem tawernę.
W 1897, podczas gorączki złota zorganizował spółkę, która miała zając się poszukiwaniem złota. Zakupił szkuner Hattie M. Phillips i pożeglował ze wspólnikami z Gloucester na Pacyfik. Przebyli Cieśninę Magellana, zawinęli do Punta Arenas i po 129 dniach od wyruszenia dotarli do San Francisco. Tam wskutek nieporozumień z innymi uczestnikami i wypadku Blackburn opuścił ekspedycję i powrócił do Gloucester.
Następnie postanowił samotnie przepłynąć Atlantyk. Zbudował slup Great Western o długości 9,14 m, szerokości 2,60 m i wysokości bocznej 1,40 m. 18 czerwca 1899 wyruszył z Gloucester i pomimo choroby i trawiącej go gorączki kontynuował rejs. 19 sierpnia, po 62 dniach samotnej żeglugi, wpłynął do Gloucester w Anglii.