W pokoju pomiędzy obydwoma krajami uzgodniono, że Rodogunda zasiądzie na tronie syryjskim jako żona następcy tronu.
Rodogunda obawia się kolejnych represji ze strony Kleopatry, choć Laonika upewnia ją, że królowa jej przebaczyła doznane zniewagi. Królewna jest zakochana w jednym z książąt i mocno się obawia, że nie on zostanie jej mężem. Nie chce jednak wyjawić Laonice jego imienia.
Akt II mały|Moneta z wizerunkiem Kleopatry Thei. Kleopatra wyznaje Laonice, że jej celem jest rządzić samodzielnie Syrią. Teraz zaś, gdy Partowie mają problemy na wschodzie, zamierza pozbyć się Rodogundy. Swoim synom przedkłada jak wiele zniosła trudów i upokorzeń, by zachować dla nich królestwo. Synowie twierdzą, że nie chcą władzy i wolą, by matka władała państwem. Wzruszona królowa sądzi, że nie chcą poślubić Rodogundy, która tyle cierpień przysporzyła ich matce. Oznajmia więc, że zgodnie z jej decyzją, temu z braci przypadnie przywilej starszeństwa i prawo do tronu, kto zabije Rodogundę. Bracia są wstrząśnięci. Dochodzą do wniosku, że matka nie dla nich ale dla siebie walczyła o królestwo. Postanawiają sięgnąć po władzę wbrew matce wspólnie z Rodogundą.