Portret Francisca del Mazo (hiszp. Retrato de Francisco del Mazo) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828), znajduje się w zbiorach Muzeum Goi w Castres.
Okoliczności powstania Francisco del Mazo (1772–?) był kuzynem Manuela Garcíi de la Prada, bankiera i kolekcjonera sztuki należącego do kręgu znajomych Goi, sportretowanego przez niego ok. 1805–1808. Del Mazo przez kilka lat mieszkał u swoich wujostwa w Madrycie, podążając ścieżką kariery swojego kuzyna. Pracował także w domu księżnej Alby, muzy malarza. Interesował się sztuką, ale zawodowo zajmował się finansami – był członkiem zarządu Banku San Carlos. W latach 80. XVIII w. Goya sportretował wielu członków banku, z niektórymi się przyjaźnił. Po powrocie na tron Ferdynanda VII w 1813 zaczęły się represje i prześladowania liberałów. Manuel García de la Prada, powiązany z rządem Józefa Bonapartego, musiał udać się na wygnanie, podczas gdy sam Del Mazo utrzymał swoją pozycję. W 1815 otrzymał honorowy tytuł alguacil principal (egzekutora sądowego) Inkwizycji w Logroño, przez co ideologicznie mijał się z Goyą, sprzeciwiającym się działalności Świętego Oficjum.