Na poniższej liście umieszczono wszystkie polskie tysięczniki o mdw nie mniejszej niż 15 metrów, a w łagodniejszych pasmach próg ten obniżono do 10 lub nawet 5 m (na przykład w niektórych częściach Sudetów, które uległy znacznej denudacji). Wartość progową mdw podano w tabeli przy nazwie każdego pasma. Ze względu na brak źródeł potwierdzających MDW dla mało wybitnych szczytów, w przypadkach granicznych wybitność określono wg mapy rastrowej Geoportalu.
Ze względu na tak przyjęte kryterium, na liście nie znalazł się niejeden popularny punkt, który szczytem nie jest lub jest nim w sposób nieznaczny, na przykład Kazalnica Mięguszowiecka czy Sokolica pod Babią Górą. Pojawia się na niej za to wiele nienazwanych, lecz wystarczająco wybitnych szczytów. Szczyty te są opisane symbolem NN, z ewentualnym podaniem w nawiasie nazwy innej, nazwanej góry, dla której dany szczyt NN jest wierzchołkiem pobocznym (taka nazwa ma jedynie charakter pomocniczy do lokalizacji i na ogół nie jest poparta źródłem).
Na liście nie uwzględniono sudeckich ostańców, takich jak Słonecznik, Pielgrzymy itp., gdyż nie są one powszechnie uważane za szczyty.