Niemiecka okupacja Estonii trwała do listopada 1918 r., gdy za sprawą rozszerzenia się nastrojów rewolucyjnych na same Niemcy wojska stacjonujące w Rewlu zgodziły się ponownie oddać władzę estońskiemu Rządowi TymczasowemuJ. Lewandowski, Historia..., s. 174..
Wojna estońsko-radziecka i utworzenie Estońskiej Komuny Ludu Pracującego Bolszewicy zachowali w okupowanej przez Niemców Estonii podziemne strukturyJ. Lewandowski, Historia..., s. 173., a gdy władzę odzyskał Rząd Tymczasowy, mogli kontynuować działalność legalnie. Nadal mieli większość we władzach miejskich Tallinna. Dążąc do rozszerzenia rewolucji, Rada Komisarzy Ludowych zdecydowała w listopadzie 1918 r., gdy Niemcy zaczęli wycofywać się z Estonii, o wkroczeniu Armii Czerwonej na jej obszar. W tym samym czasie rząd Rosji radzieckiej zdecydował o rozpoczęciu ofensywy na ziemiach łotewskichT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 133.29 listopada 1918 r. Armia Czerwona wkroczyła do Narwy, z której wycofały się znacznie słabsze siły tworzącej się dopiero armii estońskiej, unikając okrążenia.