Tego samego dnia na schodach ratusza w Narwie (według innego źródła – w kościele Aleksandra w Narwie) ogłoszono powstanie Estońskiej Komuny Ludu Pracującego – oficjalnie niepodległego państwa robotników estońskich, faktycznie zaś uzależnionej od Rosji radzieckiej republiki. Na czele Komuny stanął Jaan AnveltJ. Smele, The "Russian"..., s. 93..
Funkcjonowanie Estońskiej Komuny Ludu Pracującego i jej upadek Władze Komuny przeprowadziły natychmiastową nacjonalizację banków, zakładów przemysłowych i handlu. Skonfiskowane majątki posiadaczy ziemskich miały zostać przekształcone w gospodarstwa kolektywneT. Miljan, Historical..., s. 170.. Zamykane były kościoły i cerkwie – w Tartu odprawianie nabożeństw zostało całkowicie zabronione. Wobec przeciwników politycznych prowadzone były represje, w ramach których ponad 500 osób zostało straconych, a kilka tysięcy zesłanych.
Sukcesy Armii Czerwonej w walce ze słabą nadal armią estońską sprawiły, że na początku stycznia 1919 r. rząd estońskich bolszewików rozciągał się na większą część krajuJ. Lewandowski, Historia..., s. 176.. Bolszewikom nie udało się jednak ponownie opanować Tallinna, a od początku 1919 r. armia estońska stale rosła.