Kiedy don Juan wychodzi im naprzeciw, don Garcia niezrażony stwierdza, że musiał ozdrowieć wskutek odmówionych nad nim modlitw. mały|Pomnik Juana Ruiza de Alarcóna w Meksyku. Don Juan zapewnia don Beltrana, że w Salamance nie było żadnej Sanchy Herrerry i w ogóle żadnych Herrerrów. Ojciec wyrzuca synowi, że go okłamał i nie chce go znać. Don Garcia zapewnia ojca, że okłamał go z miłości, kocha bowiem Lukrecję de Luna. Ojciec podejrzewa nowe kłamstwo, Tristan zapewnia go jednak, że to prawda. Don Beltran podejmuje się porozmawiać z jej ojcem o małżeństwie. Don Sancho rozmawia z don Juanem de Luna, gdy odwiedza ich don Juan de Sosa – otrzymał właśnie komandorię Calatravy, co było warunkiem, który postawił mu don Sancho, poślubienia Jacinty. W związku z tym przychodzi prosić o jej rękę. Zjawia się również don Beltran z synem prosić, w jego imieniu, don Juana o rękę Lukrecji. Don Garcia cieszy się szczęściem kolegi. Wchodzą Jacinta i Lukrecja, bardzo szczęśliwe z powodu podwójnych oświadczyn i wyjaśnienia wszelkich komplikacji. Obaj młodzieńcy podchodzą jednak do Jacinty. Ta oddaje swą rękę don Juanowi. Don Beltran i don Juan de Luna domagają się od don Garcii, by wreszcie dotrzymał słowa.