Tristan stwierdza, że w ustach kłamcy nawet prawda jest podejrzana.
Analiza Podejrzana prawda uchodzi za jedną z najlepszych utworów Alarcóna. Dramatopisarz sięgnął w niej do bardzo popularnego w starożytności, a nieobecnego przed nim w dramacie nowożytnym, gatunku komedii charakterów, zbudowanej wokół postaci opanowanej przez jedną wadę główną (odludka, skąpca, samochwały), która w finale sztuki zostaje pognębiona. Bohater komedii Alarcóna jest osobą niepozbawioną uroku, obdarzoną błyskotliwym dowcipem, śmiałą wyobraźnią i beztroskim usposobieniem, które skłaniają go do opowiadania tylu kłamstw, że w końcu nikt mu nie wierzy. W konsekwencji traci zaufanie kobiety, którą kocha i możliwość jej poślubienia. W komedii subtelnie i interesująco zostały przedstawione również postaci kobieceː wahająca się kogo ma wybrać na męża Jacinta i dążąca ze wszystkich sił do zdobycia don Garcii Lukrecja. Jak zwykle u Alarcóna niezwykle wyraziście i dostojnie została przedstawiona postać ojca głównego bohatera, don Beltrana, jedna z najlepszych tego typu postaci w twórczości dramatopisarza. Zwraca również uwagę, charakterystyczny dla tego twórcy, sposób potraktowania graciosa Tristana, który jest postacią nie tyle farsową, co typem filozofującego rezonera.