mały|Grób Henryka Bąkowskiego na cmentarzu Powązkowskim Henryk Jaxa-Gryf Bąkowski herbu Gryf (ur. 1 grudnia 1830 w Kraśnicy, zm. 5 grudnia 1903) – polski szlachcic, prawnik urzędnik i sybirak, krótko członek Rządu Narodowego (czerwonych prawników) podczas powstania styczniowego.
Życiorys Urodził się 1 grudnia 1830, lecz jego akt chrztu z powodu zamieszania wokół powstania listopadowego wystawiono dopiero 1 lutego 1834. Pochodził z galicyjskiej rodziny szlacheckiej, potomek Jana Wincentego Jaxa-Gryf Bąkowskiego, mianowanego w 1782 hrabią (nie mógł się jednak legitymować herbem Bąkowski Hrabia, gdyż to zostało odmówione jego ojcu w 1824 wyrokiem sądowym). Syn Antoniego i Izabeli z Rudzkich. Od urodzenia mieszkał w dworku w Kraśnicy, który Antoni otrzymał w 1827 od swego ojca Franciszka. Po ukończeniu nauki w Polsce od 1851 do 1855 studiował prawo na Cesarskim Uniwersytecie Petersburskim, uzyskując stopień kandydata nauk prawnych.