Został następnie urzędnikiem w Komisji Wyznań Religijnych i Oświecenia. W 1863 zachęcony przez kolegę ze studiów Piotra Kobylańskiego zaangażował się w powstanie styczniowe po stronie czerwonych. 23 maja 1863 został członkiem Rządu Narodowego czerwonych, składającego się z prawników. Przestał być jego członkiem już 29 maja, jeszcze przed jego formalnym rozwiązaniem (które miało miejsce 14 czerwca). Za udział we władzach skazany na karę śmierci. Została ona zamieniona na ośmioletnią zsyłkę na Sybir dzięki staraniom jego ojca, który w tym celu sprzedał 345 mórg lasu Felgustów.

Na zsyłce trafił do Usola razem z Piotrem Kobylańskim i Aleksandrem Pawłowskim. Następnie przeniósł się do Krasnojarska, gdzie prowadził handel polskimi towarami. Następnie w 1872 przeniósł się do Ufy, gdzie spotkał się z poślubioną jeszcze w więzieniu Michaliną Wessel. Żona zmarła jednak podczas porodu jego jedynej córki, Michaliny, w 1873. Razem z córką przeniósł się do Warszawy. Został tam urzędnikiem Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, dochodząc do stanowiska radcy głównego dyrekcji Towarzystwa. Pracował tam aż do śmierci w 1903.