Uzurpator odbiera hołd wasali. Sancho zostaje wyznaczony przez królową dowódcą wojsk królewskich. Nie wie, że uzurpator jest jego ojcem, towarzyszem zabitego króla, Nuñem Aulagą. Obiecuje królowej rzucić pod jej nogi głowę samozwańca. Królowa przyrzeka mu rękę, jego ukochanej, doni Teresy. Nuño, pod pretekstem powstrzymania rozlewu krwi, spotyka się w polu ze swym synem. Wyznaje mu, że jest jego ojcem, że przed laty poślubił jego matkę donię Teodorę de Lara, przewyższającą go urodzeniem. Po ślubie dowiedział się, że nie był pierwszym mężczyzną w jej życiu. Próbował pomścić swą krzywdę na jej kochanku, don Bermudzie, księciu Montpellier, nie miał jednak dostatecznych sił. Wtedy przystał do króla. Gdy ten zginął pod Fragą, zabrał jego sakwę i włożył jego zbroję. Ponieważ był do niego podobny wiekiem i posturą, dziś, po latach, cały Aragon uznaje go za swego władcę. Sancho czuje się rozdarty pomiędzy ojcem a królową. Nuño ostrzega go, że jeśli do niego nie przystanie oznajmi wszystkim, że jest jego ojcem, a jego matka została zhańbiona. Kiedy Sancho grozi, że go uprzedzi, rozchodzą się do swoich wojsk.