Ștefan Andrei (ur. 1931, zm. 2014) – rumuński polityk komunistyczny, minister spraw zagranicznych w latach 1979–1985, aresztowany w ostatnich dniach grudnia 1989 po obaleniu Nicolae Ceaușescu.

Życiorys W 1956 uzyskał dyplom inżyniera Wyższej Szkoły Budownictwa w Bukareszcie. Od 1960 do 1963 był członkiem Komitetu Wykonawczego Związku Stowarzyszeń Studenckich, a od 1962 do 1965 członkiem Biura Centralnego Komitetu Związku Młodzieży Pracującej. W obu organizacjach odpowiadał za stosunki międzynarodowe. Od października 1965 był zastępcą kierownika Wydziału ds. Stosunków z Krajami Socjalistycznymi. KC RPK, w kwietniu 1972 objął funkcję sekretarza KC ds. zagranicznych. Od listopada 1974 był członkiem Stałego Biura Politycznego Komitetu Wykonawczego KC RPK. W lutym 1978 prowadził rozmowy z liderami partii węgierskich o problemach węgierskiej mniejszości w Siedmiogrodzie. Miało to miejsce w trakcie konferencji sekretarzy partii krajów socjalistycznych w Budapeszcie na tematy ideologiczne i międzynarodowe. Był głównym wykonawcą decyzji Nicolae Ceaușescu w sprawach zagranicznych.