Jaan Tõnisson (ur. 22 grudnia 1868 w Fellinie, zm. prawdopodobnie w lipcu 1941 w Tallinnie) – estoński polityk, dwukrotny premier Estonii i dwukrotna głowa państwa estońskiego (Riigivanem, Starszy Państwa; w latach 1927–1928 i 1933). Przed powstaniem niepodległej Estonii jedna z czołowych postaci estońskiego ruchu narodowego. Twórca pierwszych estońskich partii politycznych, o profilu demokratyczno-liberalnym.
Życiorys Był synem właściciela chutoruJ. Lewandowski, Historia..., s. 145.. Ukończył studia prawnicze na uniwersytecie w Dorpacie, gdzie był przewodniczącym Towarzystwa Studentów Estońskich. Pracował następnie jako urzędnik sądowy i jako dziennikarz pisma „Postimees”. W 1896 r. trzej estońscy działacze narodowi Villem Reinman, Hendrik Koppel oraz Oskar Kallas zaproponowali mu objęcie stanowiska redaktora naczelnego w piśmie. Tõnisson skupił wokół siebie grupę estońskich inteligentów i twórców, której działalność wkrótce zaczęto określać jako „tartuski renesans”.