W kwietniu 1917 r., w atmosferze ogólnego ożywienia politycznego, jakie nastąpiło po rewolucji lutowej i przekształcił swoją dawną partię w Estońską Partię DemokratycznąJ. Lewandowski, Historia..., s. 165-166.. Opowiadał się za podjęciem starań o utworzenie niepodległego państwa estońskiego, argumentując, że podobnie korzystna dla Estończyków sytuacja międzynarodowa może nie nastąpić już nigdyJ. Lewandowski, Historia..., s. 167.. W wyborach do Konstytuanty w Estonii jego Blok Demokratyczny zajął drugie miejsce, uzyskując 29% głosów (40% padło na listę bolszewików)J. Lewandowski, Historia..., s. 168.. Chociaż przed 1917 r. był najbardziej wpływowym politykiem estońskim, jego umiarkowane, liberalne poglądy okazały się podczas rewolucji mniej popularne niż poglądy radykalne.
W listopadzie 1917 r. ponownie opowiedział się za pełną niepodległością Estonii. Krótko potem kontrolę nad Tallinnem przejęli bolszewicy, którzy aresztowali Tõnissona, a następnie zmusili go do wyjazdu z Estonii. Polityk udał się do Szwecji i tam kierował zagranicznym przedstawicielstwem estońskimJ. Lewandowski, Historia..., s. 170.. Starał się o poparcie mocarstw dla sprawy niepodległości EstoniiJ. Lewandowski, Historia..., s. 173..