Wśród nich był antydemokratyczny ruch wabsów, równocześnie jednak Tõnisson poddał pod głosowanie w parlamencie opracowany przez nich projekt konstytucji znacząco poszerzający uprawnienia głowy państwa. Został on przyjęty, a następnie w październiku 1933 r. potwierdzony w referendumJ. Lewandowski, Historia..., s. 194-195.. Po referendum rząd podał się do dymisji.
W 1934 w obliczu dalszego wzrostu popularności wabsów, lider Związku Agrariuszy Konstantin Päts oraz gen. Johan Laidoner wspólnie przeprowadził zamach stanu i rozpoczęli wspólne sprawowanie rządów autorytarnych (tzw. epoka milczenia)J. Lewandowski, Historia..., s. 196.. Tõnisson został odsunięty od czynnej polityki, obłożony zakazem publicznych wystąpień i publikowania tekstów. W 1936 czterej dawni Starsi Państwa: Tõnisson, Jaan Teemant, Ants Piip i Juhan Kukk) wystosowali list otwarty do Pätsa i Laidonera, domagając się powrotu do demokratycznych zasad sprawowania władzy, jednak ich wystąpienie zostało zignorowaneT. Miljan, Historical..., s. 147.. W 1938 r. Tõnisson otrzymał zgodę na start w wyborach parlamentarnych, ale po uzyskaniu mandatu nie odgrywał w parlamencie większej roli. W latach 1935–1939 był profesorem na Uniwersytecie w Tartu.