W marcu 1938 roku w czasie mobilizacji powszechnej jego eskadra została wydzielona z pułku i przydzielona do utworzonej III armii, która stacjonowała na terenie Słowacji i Rusi Zakarpackiej. Po zajęciu Czech przez Niemców oraz utworzeniu Słowacji opuścił wojsko i w czerwcu 1939 roku zbiegł do Polski, skąd statkiem „Chrobry” udał się do Francji, gdzie dotarł 31 lipca 1939 roku.
We Francji wstąpił na ochotnika do francuskiego lotnictwa. Odbył wtedy przeszkolenie w Chartres i w dniu 2 grudnia 1939 roku jako dowódca klucza składającego się z pilotów czeskich skierowany został na front. Przydzielony on został do francuskiego dywizjonu GC III/3. Początkowo latał samolotem Morane-Saulnier MS.406, a później Dewoitine D.520. Po ataku na Francję wziął udział w walkach powietrznych, łączny czas jego lotów bojowych wyniósł 85 godzin. W tym czasie zestrzelił 2 samoloty niemieckie samodzielnie i 3 w grupie, uzyskując tytuł asa myśliwskiego. W czerwcu 1940 roku odleciał do francuskiej północnej Afryki, gdzie organizował transporty czechosłowackich pilotów do Wielkiej Brytanii. Następnie udał się Casablanki, gdzie dalej kierował ewakuacją czechosłowackich pilotów.