mały|Portret Dreda Scotta, pędzla Louisa Schultzego Sprawa Dreda Scotta – wydarzenie polityczne w historii Stanów Zjednoczonych, rozpoczęte w 1846 roku i zakończone wyrokiem Sądu Najwyższego jedenaście lat później.
Geneza sporu Dred Scott był niewolnikiem należącym do chirurga wojskowego, Johna Sanforda z Missouri. Scott wędrował ze swoim panem i przez pewien czas mieszkał z nim w Illinois (stan wolny od niewolnictwa) oraz w Minnesocie (niewolnictwo zniesiono tam w myśl kompromisu Missouri). W 1846 roku obaj powrócili do rodzimego stanu i Scott postanowił złożyć wniosek do sądu o uznanie go wolnym. Swoją decyzję argumentował faktem, że przez dłuższy czas przebywał na wolnym terytorium. Obowiązywał wówczas przepis, że właściciele niewolników mogą podróżować wraz z dobytkiem do stanów wolnych, a następnie mają prawo wrócić do domów z niezmniejszonym majątkiem. Jednakże dłuższe pobyty umożliwiłyby plantatorom zatrudnianie niewolników do pracy przy żniwach lub zasiewach, co byłoby jednoznaczne z wprowadzeniem niewolnictwa. Praktyka sądowa opierała się na założeniu, że systemu pracy niewolniczej nie można przywrócić w żadnym z terytoriów, gdzie był on zdelegalizowany.