rozsypał się w powietrzu z powodu flatteru.

Reprezentował Polskę na międzynarodowych konferencjach organizowanych przez OSTIV (w 1958 i 1968), konferencjach poświęconych nowym technologiom w lotnictwie (Pirna 1961, Warszawa 1966, Paryż 1969). Zajmował się homologacją polskich szybowców za granicą, brał udział w pracach FAA związanych z wypadkiem szybowca Foka na terenie USA.

W związku z przejęciem przez Inspektorat Kontroli Cywilnych Statków Powietrznych (IKCSP) od Instytutu Lotnictwa całości spraw związanych z nadzorem dokumentacji obliczeniowej i konstrukcyjnej oraz budowy prototypów w SZD, a także certyfikacji szybowców 25 lipca 1966 r. został starszym inspektorem IKCSP do spraw szybowcowych w SZD a następnie starszym specjalistą. Pod jego kontrolą powstała dokumentacja konstrukcyjna i obliczeniowa, odbywał się nadzór budowy prototypów i zakresu prób wytrzymałościowych oraz prób w locie (fabrycznych i państwowych) szybowców. Brał też udział w projektowaniu motoszybowca SZD-45 Ogar. W latach 1972–1973 nadzorował uruchomienie seryjnej produkcji szybowców SZD-30 Pirat w WSK-Świdnik. Od 1980 r. jego placówka IKCSP została przemianowana na XIX Okręg IKCSP w Bielsku-Białej i został jej kierownikiem. 21 grudnia 1987 r.