Większość zbudowanych elementów zmontowano składając silnik w całość, ale do uruchomienia i próby nie doszło.
W latach 1957–1959 nadzorował produkcję seryjną szybowców SZD-9 bis Bocian 1D oraz wykonawstwo w WSK Mielec elementów metalowych do szybowców SZD-12 Mucha 100 i SZD-9 bis Bocian przeznaczonych dla Chin. W latach 1962–1963 opracował przy współudziale inż. Tadeusza Grudzieńskiego i inż. Machnowskiego eksperymentalny projekt skrzydła do szybowca SZD-24-3 Foka 3 o konstrukcji kompozytowo-przekładkowej z zastosowaniem papierowego wypełniacza ulowego, którego to skrzydła przeprowadzono próby wytrzymałościowe.
W 1958 r. rozpoczął projektowanie szybowca akrobacyjnego SZD-21 Kobuz, nazwanego początkowo „Sokół”. Ten projekt został wdrożony do produkcji w 1964 r. jako SZD-21B Kobuz 3Andrzej Błasik, Andrzej Glass, Stanisław Madeyski (praca zbiorowa), Konstrukcje lotnicze Polski Ludowej, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1965, s.124-127.
W latach 1965–1966 był kierownikiem Sekcji Weryfikacji Obliczeń, gdzie zastosował nowe metody obliczeń flatteru przy opracowywaniu wyników prób szybowca SZD-29 Zefir 3, którego prototyp w 1966 r.