mały|upright|Zenon i Stanisław Chodyńscy, alumni seminarium duchownego mały|Grób Zenona i Stanisława Chodyńskich oraz Franciszka Stopierzyńskiego i Józefa Kozłowskiego Zenon Chodyński (ur. 4 listopada 1836 w Kaliszu, zm. 16 maja 1887 we Włocławku) – polski duchowny rzymskokatolicki, historyk Kościoła katolickiego, rektor Seminarium Duchownego we Włocławku w latach 1873–1887.
Życiorys Był synem Feliksa Chodyńskiego herbu Rawicz, urzędnika Trybunału Cywilnego w Kaliszu, i Honoraty z domu Wesołowskiej. Był bratem bliźniakiem Stanisława Chodyńskiego i starszym bratem Adama Chodyńskiego.
Początkowo uczył się w domu w Kaliszu, następnie w prywatnej szkole. Od 1847 do 1854 był uczniem Szkoły Realnej w Kaliszu. Maturę zdał z najwyższym wyróżnieniem.
W 1855 wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku. W 1860 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa kujawsko-kaliskiego Jana Michała Marszewskiego. W latach 1859–1863 kształcił się w Akademii Duchownej w Warszawie. Studia ukończył zostając Kandydatem Świętej Teologii. W latach 1863–1866 pracował jako wikariusz w parafii pw. Wszystkich Świętych w Sieradzu.
Od 1866 do 1873 był wicerektorem Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku.