Rok później z Jugosławii wyjechał do Francji.
W 1939 roku po rozpoczęciu działań wojennych, powrócił do kraju gdzie w swoim rodzinnym rejonie zorganizował oddział partyzancki, liczący nawet do 1000 ludzi. W 1943 kontrolował obszar wokół Kukësu. Po objęciu władzy w kraju przez komunistów w 1944 Muharrem Bajraktari uciekł w niedostępne rejony górskie i w 1944 roku przedostał się do Macedonii, a następnie w 1946 do Grecji. Przebywał w obozie dla uchodźców w Pireusie, który opuścił w 1949 udając się do Włoch. Tam też związał się z Komiteti Kombëtar „Shqipëria e Lirë” (Narodowym Komitetem Wolnej Albanii), z siedzibą w Rzymie. W 1957 przeprowadził się do Brukseli, gdzie zmarł w 1989 roku.
Imię Bajraktariego noszą ulice w Tiranie i w Kamzie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni w Austrii Kategoria:Albańscy wojskowi Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Albańscy emigranci polityczni Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Działacze Balli Kombëtar Kategoria:Ludzie związani z Kukësem