Przed jej końcem odchodzi w dół korytarzyk prowadzący do Studni „S".
Z trzech miejsc: Studni Dusz, Sypialni i Studni „S" można dostać się do najniższej, szczelinowej części jaskini.
Ze Studni Dusz, idąc najniższą częścią jaskini, przechodzi się przez miejsce nazwane Kuchnią, następnie korytarz prowadzi w dół, dochodzi do progu, za którym znajduje się salka Jadalnia. Stąd można wspiąć się do góry i dostać do Sypialni. Natomiast idąc dalej korytarzem nazwanym Korytarzem Gotyckim dochodzi się do Studni „S". Za studnią korytarz przechodzi przez trzy prożki i kończy się zawaliskiem (odchodzi tutaj jeszcze niewielki ciąg z czterema małymi kominami).
Przyroda Diabla Dziura jest jaskinią szczelinową typu osuwiskowego. Jej korytarze, komory i studnie rozwinęły się w liniach (płaszczyznach) spękań górotworu, przecinających się często pod kątami zbliżonymi do kątów prostych. Za sprawcę tych spękań Wojciech Walczak uznał trzeciorzędowe ruchy górotwórcze w czasie wypiętrzania Karpat. Górotwór budują tu piaskowce ciężkowickie, wykazujące zmienną grubość warstw i uławicowane przemiennie z czerwonymi iłowcami. W jaskini nie występują nacieki.