Pilot miał do dyspozycji aparaturę tlenową KP-13 z butlą o pojemności 2 litrów. W kadłubie przewidziano miejsce na zabudowę aparatury radiowej, zabudowana była w nim instalacja hydrauliczna służąca do uruchamiania klap i podwozia.
Płat dwudzielny, o obrysie prostokątno-trapezowym, wyposażony w trójdzielne, szczelinowe klapy oraz lotki o pokryciu płóciennym. Klapy napędzane poprzez rurkę skrętną a lotki linkami. Nosek skrzydła metalowy, dźwigar drewniany. Płat mocowany do kratownicy centralnej części kadłuba. Końcówki skrzydeł mają kroplowe owiewki ochronne wyposażone w rozpraszacze ładunków elektrycznych.
Usterzenie pionowe – statecznik integralny z kadłubem, konstrukcji przekładkowej, ster kierunku drewniany, kryty płótnem. Usterzenie poziome niedzielone, statecznik konstrukcji przekładkowej, przestawiany w locie, powierzchnie sterowe kryte płótnem.
Podwozie jednotorowe, koło główne o wymiarach 300 × 135 mm chowane w locie. Płoza tylna metalowa. Koło główne amortyzowane krążkami gumowymi, płoza sznurem gumowym.
Przypisy
Bibliografia
oraz Tom 2
Linki zewnętrzne SZD-19-2 „Zefir 2”, 1960 SZD-19-2 Zefir 2
Kategoria:Szybowce SZD