Mencja traci przytomność, kiedy ją odzyskuje, znajduje list, w którym mąż daje jej dwie godziny na przygotowanie się do śmierci.

Don Henryk wyjechał do brata do Konsegry. Król podejrzewa spisek. Don Gutierre przyprowadza do swego domu, pod groźbą śmierci, chirurga z zasłoniętymi oczyma. Chirurg ma puścić krew jego żonie. Chce w ten sposób upozorować naturalną śmierć poprzez wykrwawienie się w wyniku zerwania bandaży przez chorą. Odprowadzając chirurga, którego chce zabić w zaułku natyka się na króla, zostawia go więc i wycofuje się. Chirurg opowiada królowi, co mu się przydarzyło i jak po omacku dotykał zakrwawioną ręką ścian budynków, aby zaznaczyć miejsce zbrodni. Kokin zawiadamia króla, że don Gutierre zastał swą żonę piszącą list do księcia i ma zamiar ją zabić. Król z don Diegiem po śladach trafiają pod dom don Gutierre’a. Spotykają donię Leonorę. Z bramy wypada don Gutierre i opowiada przygotowaną wcześniej historię. Król nakazuje wobec tego don Gutierre’owi poślubić Leonorę. Don Gutierre wzdraga się wstępować jeszcze raz na tak mozolną drogę, objawia więc królowi wszystkie podejrzenia zdrady, na które się natknął, i które znów na niego mogą czyhać.