Bierze żonie za złe, że śpi w altanie, jej niepokój tłumaczy sobie na jej niekorzyść. Wybucha w ataku zazdrości, przeraża tym żonę. Opanowuje się jednak, postanawia pokryć swą hańbę cmentarzem.
Dzień III mały|Don Pedro, król Kastylii i Léonu Don Gutierre skarży się przed królem na don Henryka, że próbuje uwieść jego żonę, na dowód pokazuje znaleziony puginał księcia. Widząc nadchodzącego Henryka, król ukrywa Gutierre’a za zasłoną. Podczas wypytywania brata, gdy ten przyznaje, że kocha Mencję, nie pozwala mu się wytłumaczyć mając na uwadze słuchającego wszystkiego don Gutierre’a. Podczas przekazywania puginału Henryk przypadkowo rani brata. Król widzi w tym spisek na swoje życie. Henryk udaje się na wygnanie, król pomieszany wychodzi. Don Gutierre podnosi porzucony sztylet, postanawia odebrać nim życie Mencji. Mencja obawia się, sądząc po zachowaniu męża, czy w nocy w ciemności to nie on jednak z nią rozmawiał. Zjawia się Kokin i zawiadamia, że don Henryk z jej powodu opuszcza Sewillę. Hiacynta radzi Mencji, by dla uniknięcia plotek i ratowania swojej czci napisała do księcia, by został w Sewilli. Zjawia się don Gutierre, który po zmieszaniu służby, zgaduje, że coś się święci. Wpada do pokoju żony, wyrywa jej list, z którego dowiaduje się, że żona prosi księcia, by pozostał na miejscu.