Dzień II Don Henryk, korzystając z aresztowania don Gutierre'a przybywa nocą do jego domu i przekupiwszy sługę, Hiacyntę, zakrada się do altany, w której przebywa donia Mencja. Zaskoczona kobieta prosi go, by natychmiast opuścił jej dom. Niespodziewanie zjawia się don Gutierre, któremu strażnik pozwolił na parę godzin wrócić do domu. Donia Mencja ukrywa infanta. Po przywitaniu męża udaje, że zobaczyła jakąś męską postać i upuszcza świecę. W zupełnej ciemności Hiacynta wyprowadza księcia. Don Gutierre znajduje jednak zgubiony przez niego puginał. Nic o tym jednak nie mówi żonie.
Don Henryk uzyskuje u brata zgodę na zwolnienie z więzienia don Ariasa. Przy okazji uwalnia i don Gutierre'a, który odkrywa, że puginał pasuje do noszonej przez księcia pustej pochwy. Król powraca z nocnego obchodu miasta, jest wstrząśnięty panującym zepsuciem obyczajów. Kokin nadaremnie stara się go rozbawić. Don Arias proponuje doni Leonorze, że ją poślubi. Jej małżeństwo byłoby jednak potwierdzeniem podejrzeń don Gutierre'a. Leonora odmawia. Zżerany zazdrością don Gutierre zakrada się nocą do swego domu, gasi świecę i budzi swą żonę, ta myśląc, że to znowu książę każe mu opuścić dom. Wstrząśnięty ziszczeniem się jego podejrzeń Gutierre udaje, że właśnie przybył do domu.