Gazeciarz (ang. paperboy) – osoba zajmująca się sprzedażą gazet na ulicy lub roznosząca prasę. Zwykle jest to przemieszczający się rowerem nastolatek, który dostarcza drukowaną gazetę codzienną do domów lub biur prenumeratorów. Z reguły chłopcy zajmowali się dystrybucją dzienników przed i po szkole.
Historia Pierwszym gazeciarzem miał być zatrudniony w 1833 Barney Flaherty, który miał wówczas 10 lat. Odpowiedział on na ogłoszenie w nowo powstałym nowojorskim dzienniku „The Sun”, w którym napisano: „Do niezatrudnionych, wielu solidnych mężczyzn może znaleźć zatrudnienie dzięki sprzedaży tej gazety”.
thumb|Roznosiciele prasy powstańczej (autor Jerzy Tomaszewski, 1944)
W pierwszej połowie XX wieku roznosiciele gazet byli popularni szczególnie w takich państwach jak: Stany Zjednoczone, Kanada, Wielka Brytania, Australia, Nowa Zelandia, Irlandia oraz Japonia. W polskich miastach przed wojną, w czasie II wojny światowej, a także kilka lat po jej zakończeniu, gazeciarze aktywni byli w różnych miejscach publicznych, takich jak place targowe oraz okolice kościołów. Wykrzykując ciekawsze tytuły artykułów z gazet, sprzedawali w tych miejscach aktualne publikacje prasowe.