Ciekawsze rozwiązania konstrukcyjne jego projektu to: rozwiązanie okuć usterzeń w układzie T, integralna konstrukcja pokryć laminatowo-sklejkowych, bezszczelinowy poszerzacz skrzydła (do projektu skrzydła o zmiennej geometrii), rozwiązanie chłodzenia silnika motoszybowca Ogar, rozwiązanie integralnego amortyzowanego wahacza koła motoszybowca Ogar (zgłoszenie patentowe).
Pracę w SZD zakończył w 1999 r., przechodząc na emeryturę.
Miał uprawnienia pilota szybowcowego II klasy i samolotowego I klasy oraz uprawnienia instruktora szybowcowego i samolotowego. Latał w Aeroklubie Wrocławskim, Warszawskim, a następnie w Aeroklubie Bielsko-Bialskim, gdzie przez wiele lat brał udział w pracy Zarządu. Był członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (SIMP) i działaczem związkowym.
Otrzymał następujące odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi, Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”, Złota i Srebrna Odznaka za Zasługi dla Rozwoju Województwa Katowickiego, wyróżnienie Błękitne Skrzydła miesięcznika Skrzydlata Polska i Nagroda NOT za szybowiec SZD-55.
W 1962 r. ożenił się z Alicją Buczyłko, z którą miał córkę Ewę.
Zmarł 5 listopada 2007 r. w Bielsku.