W 1831 roku Jackson dokonał reorganizacji gabinetu, w czasie której zdymisjonował wiceprezydenta, z powodu wielu różnic politycznych, historycznych i osobistych.
Nullifikacja Nowelizacja ustawy o taryfach nastąpiła w 1832 roku, jednak wysokie cła na bawełnę czy żelazo zostały utrzymane. Spowodowało to kolejną falę niezadowolenia na Południu, jednakże obawy nie były spowodowane jedynie cłami, ale także coraz wyraźniej zarysowującymi się tendencjami abolicjonistycznymi. Wydarzenia takie jak powstanie Nata Turnera, debata nad zniesieniem niewolnictwa w legislaturze stanowej Wirginii czy zwiększająca się liczba ludności na antyniewolniczej Północy (obawiano się, że abolicjoniści zdobędą dzięki temu przewagę w Kongresie) doprowadziły do postępującej niechęci wobec Unii i poparcia nullifikacji. John Calhoun, pełniący wówczas mandat senatora, publicznie agitował na odrzuceniem ustawy o znienawidzonych taryfach, co doprowadziło do zwołania konwencji w Columbii. Delegaci zdecydowaną większością głosów odrzucili ustawy o redukcji ceł z 1828 i 1832 roku, uznając je za niekonstytucyjne. Ponadto uchwalono, że każdy obywatel, którego mienie zostanie zarekwirowane przez władze federalne (za niepłacenie cła), uzyska nakaz sądu stanowego, by otrzymać podwójną rekompensatę zajętego dobytku.