W wyniku tej sytuacji, wiceprezydent John C. Calhoun stworzył anonimowy dokument zatytułowany „Komentarz i Protest Karoliny Południowej”, który został przyjęty przez legislaturę Karoliny Południowej. Stwierdził w nim, że ustawa celna, jako faworyzująca niektóre stany, jest niezgodną z Konstytucją. Ponadto uznał, że każdy ze stanów ma prawo nullifikować (unieważnić) decyzję władzy federalnej, jeśli uzna ją za niekonstytucyjną. Mimo tego, oprócz potępienia ustawy, stan tymczasowo wstrzymał się od dalszych działań. W 1829 roku Jackson zwrócił się do Kongresu o zmniejszenie ceł na towary, które, jego zdaniem, nie mogły konkurować z produktami amerykańskimi. Wiosną 1830 roku obniżono taryfy na produkty spożywcze takie jak herbata, kawa czy sól. Uspokoiło to nastroje społeczne części mieszkańców Karoliny Południowej, jednak zwolennicy nullifikacji uznali, że jest to zbyt łagodne podejście. Wywołało to debatę w Senacie, pomiędzy reprezentantem Karoliny Południowej Robertem Haynem a zwolennikiem federalizmu Danielem Websterem. Calhoun nie zabierał w nich głosu, jednakże popierał postulaty Hayne’a.