Ponadto miała wtedy 18 lat, a nie 16, jak podał Podlewski..
Po kapitulacji wyszła do niewoli. Uwolniona 12 kwietnia 1945 przez żołnierzy 1. Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka, została później żołnierzem 2. Korpusu Polskiego we Włoszech. Odkomenderowana do liceum, zdała maturę w Porto San Giorgio. Wraz z 2. Korpusem wyjechała do Anglii, gdzie została zdemobilizowana w kwietniu 1946 r. w Camp Foxley. W latach 1947–1950 studiowała w Irlandii, otrzymała tytuł Bachelor of Arts, a potem specjalizację nauczycielską na Uniwersytecie Londyńskim. Po trzech latach pracy w Port-of-Spain w Trynidadzie wyjechała 1954 do Kanady. Tam wyszła za mąż za architekta Tadeusza Konopackiego (1923–2014), który walczył w kompanii „Genowefa” batalionu „Harnaś” w Powstaniu (pseud. „Trzaska”, awansowany do stopnia podporucznika)powstańczy biogram Tadeusza Konopackiego. Przez prawie dwadzieścia lat uczyła w katolickich szkołach w Ottawie. W 1964 r. założyła w Ottawie Ogniwo Federacji Polek w KanadzieFederacja Polek Ottawa http://www.federacjapolek.ca/Ottawa/index_p-historia.html, dostęp 2019.06.13.. W 1983 r. przeszła na emeryturę i zajęła się malarstwemDokładne omówienie życia Ewy Konopackiej znajduje się w jej wspomnieniach Po Burzy jak ptaki rozlecieliśmy się po świecie... Wspomnienia 1926–2024.. Z okazji 50.