Józef Umiński, Ferrucio Busoni, książę Feliks Jusupow, Eugéne d'Albert, Alban Berg, Hermann Hesse, Selma Lagerlof.
Młodość Janina Strzembosz spędziła w Monachium, gdzie otrzymała staranne wykształcenie klasyczne i ukończyła Konserwatorium oraz Kurs koncertowy w zakresie pianistyki. Od 1913 roku była uczennicą Isadory Duncan. Przez lata szkolne uczyła się u niej zarówno w Monachium, w Zurychu, Berlinie, Florencji, Paryżu, Monte Carlo. Otrzymała jako jedna z niewielu uczennic świadectwo ukończenia szkoły Isadory Duncan. Ponadto w Monachium uczyła się rytmiki w Zakładzie dr Rudolfa Bode, tańca klasycznego w Studio Very Ornelii – Lucy Kieselhausen, tańca gestycznego w szkole Franciszki Zwingmann oraz gry aktorskiej i reżyserii u Maxa Reinhardta w Wiedniu. Bywała na kursach Mary Wigman w Dreźnie, Rudolfa von Labana w Berlinie, Haralda Kreuzberga w Wiedniu.
Po wojnie zamieszkała w Krakowie. W latach 1946–48 pracowała w Państwowej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (wówczas Państwowej Szkole Dramatycznej), jako nauczycielka ruchu scenicznego i plastyki tanecznej, zaangażowana przez Juliusza Osterwę, który powiedział: „Będziemy mieć Isadorę Duncan u siebie w szkole”.