W 1947 roku, pomimo wielu przeciwności, założyła Instytut Choreograficzny będący filią Ludowego Instytutu Muzycznego w Łodzi, który niestety z przyczyn finansowych upadł w 1951 roku.
Wszechstronne umiejętności i rozległa wiedza pozwoliły jej nawiązać współpracę z instytucjami artystycznymi Krakowa takim jak Stary Teatr, Teatr im. Juliusza Słowackiego, Teatr Groteska, Teatr Młodego Widza, Krakowskie Towarzystwo Operowe. Od 1949 pracowała w Wojewódzkim Domu Kultury Związków Zawodowych, późniejszym Krakowskim Domu Kultury w Pałacu „Pod Baranami”, gdzie prowadziła Klub Instruktora – Choreografa oraz Kursy Kwalifikacyjne pod patronatem Ministerstwa Kultury i Sztuki.
Działała także w latach 1977-1981 w Studium Tanecznym, gdzie pracowała z zespołem tańca dramatycznego „Mimus”, dla którego przygotowała przedstawienia: „Poprzez wieki”, „Suita tańców historycznych XVI wieku”, „Otrzęsiny drukarskie”. Pracowała także z zespołem tańca historycznego „Ars Antiqua”, z którym w latach 1979-1989 przygotowywała przedstawienia, m.in.