Ulica została wytyczona w średniowieczu, natomiast obecne połączenia jej odcinków – południowego i równoleżnikowego – uzyskała około 1632 roku. W południowej części ulicy po jej wschodniej stronie znajdował się kościół Świętego Idziego, wybudowany w latach 20. XIII wieku na północ od katedry, oraz nieistniejące budynki domu kuratora oraz tzw. "karczmy mniejszej", natomiast po jej zachodniej stronie zlokalizowano Dom Kapituły Katedralnej z piwnicą świdnicką. W dalszej części ulicy biegnącej równoleżnikowo znajdowała się zabudowa gospodarcza oraz domu niższego duchowieństwa zarówno kapituły katedralnej jak i kapituły świętokrzyskiej. Po stronie północnej ulicy ukształtowana zabudowa nawiązywała do rozplanowania zabudowy kurii kanonicznych na terenie dawnego zamku. Obejmowała ona budynki drewniane lub szkieletowe, w której oficyny lokalizowano od frontu działki, natomiast murowane domy mieszkalne w jej głębi.