W 1769 roku wyburzono jedną z posesji w rejonie dzisiejszej ulicy Kapitulnej, a wiej miejscu umiejscowiono bramę forteczną. Bardzo istotne przekształcenia zabudowy przy ulicy nastąpiły natomiast w końcu XIX wieku, kiedy to większość budynków rozebrano i w ich miejscu wybudowane nowe obiekty. Wśród nich można wymienić: 1870-1875: kamienica i zespół warsztatów C. Buhla (pracownia stolarska/malarska firmy Buhl&Pohs) 1888 r.: w części środkowej budynek Muzeum Botanicznego 1889 r.: w części zachodniej Instytut Fizyki, którego ruiny rozebrano po II wojnie światowej 1896 r.: Archiwum i Muzeum Diecezjalne wg projektu Josepha Ebersa.
Podczas oblężenia Wrocławia w 1945 roku większość budynków uległa znacznym zniszczeniom wojennym i została po zakończeniu wojny rozebrana. Zachowany został budynek Muzeum Botanicznego w pierzei północnej, natomiast nie odbudowano zachodniej jej części, a uzyskany teren przeznaczono na powiększenie Ogrodu Botanicznego. W pierzei południowej wybudowano nowe budynki w skali nawiązującej do skali zabudowy Ostrowa Tumskiego z XIX wieku w tym, w latach 2002-2004, budynek Pensjonatu Jana Pawła II przy skrzyżowaniu z placem Kościelnym.