Na północy kompleksu Kahn kazał zasadzić trzy „gaje ozdobne”, struktury nietypowe dla sztuki ogrodnictwa: „las niebieski”, „las złocisty” i las imitujący lasy z Wogezów jako wspomnienie dzieciństwa.
Kompleks symbolizuje pokój na świecie, którego Albert Kahn tak bardzo pragnął. Przez kolejne dwadzieścia lat ogród przemierzają liczni dostojni goście, a wśród nich, w pierwszej kolejności, Henri Bergson, artyści (Auguste Rodin, Colette, Manuel de Falla, Anatole France, Anna de Noailles, Thomas Mann, Rabindranath Tagore), przedsiębiorcy przemysłowi (Marcel Dassault, Antoine Lumière, André Michelin), naukowcy (Jean Perrin, Jagadis Chandra Bose, Paul Appell), czy feministki (Adrienne Avril de Sainte-Croix).
Granty na podróże W 1896 Albert Kahn wyrusza w podróż do Japonii, w trakcie której spotyka byłego ambasadora Japonii we Francji, Ichirō Motono, oraz Shigenobu Ōkuma, który na przestrzeni lat sprawował różne funkcje w Rządzie Japonii. To właśnie ta podróż zainspirowała Kahna do stworzenia ogrodu japońskiego na terenie swojej posiadłości. W 1898 bankier podejmuje pierwszą działalność filantropijną: przyznaje granty na podróże pod hasłem „Dookoła świata” („Autour du Monde”). Finansuje młodym nauczycielom i nauczycielkom ponadroczne podróże do innych krajów.