Roman Schneider (ur. 5 lutego 1889 lub 1894 w Stanisławowie, zm. 20 sierpnia 1969 w Toronto, Kanada) – polski architekt, artysta plastyk, ceramik, rzeźbiarz i wykładowca.
Życiorys Młodość Urodził się 5 lutego 1889 lub 1894 w Stanisławowie, w rodzinie Ryszarda i Michaliny z Popielów. Po ukończeniu szkoły powszechnej wyjechał do Zakopanego, gdzie w latach 1906–1911 uczył się rzeźby w Szkole Przemysłu Drzewnego. Od 1913 przez trzy lata uczył się pod kierunkiem Josefa Hoffmanna w Kunstgewerbeschule w Wiedniu, a następnie uzyskał dyplom w dziedzinie architektury. Od 1918 studiował architekturę wnętrz u Józefa Gałęzowskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, równocześnie od 1920 pracował pod kierunkiem Adolfa Szyszko-Bohusza w Biurze Odbudowy Wawelu w charakterze architekta-rysownika przy renowacji Kaplicy Zygmuntowskiej oraz pracach archeologicznych na Wzgórzu Wawelskim, w 1921 odnalazł w północnym skrzydle zamku tzw. wołka wawelskiego. W 1922 wziął udział w zorganizowanym w związku Wystawą Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu konkursie na projekt dywanu i materiału obiciowego i otrzymał nagrodę. W 1923 ukończył studia otrzymał etat referenta technicznego w Państwowym Biurze Odbudowy w Kosowie na Polesiu, zaprojektował budynki szkolne i dom ludowy.