Od 1943 przez dwa lata pełnił funkcję prezesa Związku Polskich Artystów Plastyków w Iranie, zaprojektował wnętrze baru i sali restauracyjnej w hotelu «Ferdowcy», sali teatralnej Klubu Brytyjsko-Perskiego, domu głównodowodzącego armii amerykańskiej, a dla siostry szacha, księżniczki Aszraf Pahlawi letni pałac oraz komplet mebli.

Emigracja W 1945 po zakończeniu wojny razem z żoną podjęli decyzję o pozostaniu na emigracji, przeprowadzili się do Libanu, gdzie przy Polskiej Szkole Malarstwa i Rysunku w Bejrucie prowadził kurs kompozycji brył i płaszczyzn. Zaprojektował odsłonięta w 1948 na Uniwersytecie św. Józefa tablicę upamiętniającą polskiego misjonarza Maksymiliana Ryłłę, który jest uważany za założyciela uczelni. Wobec otrzymania odmowy pozwolenia na wyjazd do Wielkiej Brytanii w 1950 Mary i Roman Schneiderowie wyjechali do Kanady. Zamieszkali w Nowej Szkocji, gdzie Roman na Acadia University w Wolfville wykładał przez rok kompozycję brył i płaszczyzn. Następnie przeniósł się do Toronto, gdzie od 1952 pełnił funkcję dziekana Wydziału Projektowania w Ontario College of Art, a od 1953 uczył ceramiki w Madoc Art Center.