Na osobistą prośbę Wiktora Emanuela II, który pragnął zachować swoje ulubione tereny łowieckie, Napoleon III zgodził się wyłączyć z tego górną część doliny Roya w rejonach Tende i La Brigue oraz ok. 30 tys. ha okolicznych gór. W ten sposób znaczna część masywu Mercantour wraz z sąsiednim masywem Argentera znalazła się pod ochroną jako Riserva Reale di caccia di Valdieri-Entracque.
W wyniku traktatu pokojowego pomiędzy Włochami a państwami sprzymierzonymi, który został podpisany w Paryżu 10 lutego 1947 roku Włochy musiały zwrócić Francji dawne królewskie tereny łowieckie. Pomimo pewnych prób chronienia tego terenu, podejmowanych przez administrację francuską, był on, zwłaszcza w pierwszych latach powojennych, intensywnie penetrowany przez przemytników i kłusowników, a miejscowa populacja kozic i koziorożców stanęła na krawędzi zagłady.