Język jasyjski – wymarły język węgierskich Jasów, wywodzący się z alańskiej podgrupy języków zachodnioscytyjskich. W anglojęzycznej literaturze przedmiotu często nazywany dialektem języka osetyjskiego.
Znany jedynie z dokumentu z 1422 roku odnalezionego w Państwowej Bibliotece Széchényiego w latach pięćdziesiątych XX wieku. Pod koniec XVII wieku język ten został wśród Jasów kompletnie wyparty przez język węgierski.
Jasyjski glosariusz Bazując na transkrypcji Antona Fekete-Nagya, Németh Gyula odczytał zapis dokumentu w ten sposób: 1. da ban horz nahechsa Sose [z?]
2. panis carnis brodiu(m)
3. khevef fit baza zana wi[u]um
4. Jayca (v? w? m?) она karcen [?] pises [o?]
5. dan aqtia manaona furme(n)tum
6. Zabar auena huwaz fenu(m)
7. Karbach arpa huvar kovu (?)les
8. casa (fo fej tc) cocta Orae boza tabak
9. scutela Chugan olla odok colftjar
10. Gist fomagium Charif
11. vay karak pulltis
12. Caz auca kuraynu molen???
13. lapi(de)s Bah ecus acha fuv
14. Gal Bos fvs oves
15. Ere fo[a?]ca(n) khvnge ad (ev?)f suporc(us)
16. saca capar vas bidellu(m)
17. docega vacca Gu(?)za doctillu[?i?]s
18.