Związek z językiem alańskim Język jasyjski spokrewniony jest ze średniowiecznym językiem alańskim. Wyrażenie daban horz, odpowiada osetyjskiemu (digor) dæ bon xwarz – dzień dobry, jak i słowom zapisanym przez bizantyjskiego pisarza Jana Tzetzesa jako alańskie. Zapis „ban” w języku węgierskich alanów, nasuwa wniosek, że jeszcze pod koniec XV wieku nie zaszła w ich języku zmiana „a” w „o” przed nosówkami. W słowniku nie ma również dźwięków gardłowych występujących we współczesnym dialekcie irońskim języka osetyjskiego powstałych pod wpływem języka kabardyjskiego i inguskiego, a także gruzińskiego. Frazy z języka alańskiego z „Teogonii” Jana Tzetzesa (XII wiek) zostały odnalezione w 1927 roku przez węgierskiego bizantologa Gyula Moravcsika w rękopisie Barberinus z XV wieku, znalezionym w Bibliotece Watykańskiej. Pierwszy raz część bizantyjskiego rękopisu z formułami powitań w różnych językach z XII wieku została wydana w 1930 roku. Zawierała ona powitania w językach: „Scytów” (w rzeczywistości język Połowców), „Persów” (w rzeczywistości język Turków Seldżuckich), łacińskim, arabskim, ruskim, hebrajskim i alańskim. Jest to więc jedyny pomnik języka alańskiego, którego przynależność etno-lingwistyczną potwierdza sama osoba, która go zapisywała jak i wielu iranistów.