Dzięki poparciu ludzi nauki, wśród których był Nishida, zaproszono Alberta Einsteina do Japonii w 1922 i to na jego prośbę Einstein wygłosił na Uniwersytecie Cesarskim w Kioto wykład na temat teorii względności.
Był twórcą filozofii nicości absolutnej (zettai-mu) i jest uważany za najwybitniejszego japońskiego filozofa współczesnego i założyciela „Szkoły z Kioto” (Kyōto-ha), która koncentrowała się na pojęciu czystego doświadczenia i absolutnej nicości. Zgodnie z jego teorią egzystencja jednostek, organizacji i społeczeństw jest poprzedzona przez działania, relacje i doświadczenia. Jego działalność przyczyniła się do wykształcenia się współczesnej filozofii japońskiej łączącej filozofię anglosaską i tradycję staroazjatycką buddyzmu zen oraz filozofii Laozi.
Do przedstawicieli „Szkoły z Kioto”, które to pojęcie wprowadził w 1932 Jun Tosaka, zaliczają się: Hajime Tanabe, Kiyoshi Miki, Shin’ichi Hisamatsu, Keiji Nishitani, Masaaki Kōsaka, Motomori Kimura, Toratarō Shimomura i Iwao Kōyama, dzięki którym Cesarski Uniwersytet w Kioto był uważany za najbardziej twórczy ośrodek filozoficzny w Japonii.
W 1940 Nishida otrzymał Order Kultury.