Zespół szybko odniósł światowy sukces lokując swe utwory w top 10 i top 40 w Stanach Zjednoczonych.
Alabina odniosła sukces łącząc dźwięki flamenco, muzyki arabskiej, popu i dance. Los Niños de Sara śpiewali zazwyczaj po hiszpańsku, podczas gdy Isztar śpiewała po hiszpańsku, arabsku, francusku, hebrajsku lub mieszanką języków.
Kariera solowa Mimo sukcesu zespołu po dwóch albumach Ishtar zdecydowała się na samodzielny projekt solowy (nie przestając być członkiem grupy). W listopadzie 2000 r. wydała płytę La Voix d'Alabina, na której orientalna popowa muzyka zmieszała się z tradycyjnymi arabskimi dźwiękami i tanecznymi rytmami. Większość piosenek była po francusku. Kilka utworów odniosło sukces na parkiecie, w tym Last Kiss. Ishtar złożyła wizytę w Izraelu, gdzie gościła w kilku programach telewizyjnych, śpiewając duety z lokalnymi gwiazdami takimi, jak Pavlo Rosenberg, Avihu Medina i Dawid D’Or.
Przez następne kilka lat kontynuowała trasę koncertową z Alabiną, pracując nad swoim drugim albumem, Truly Emet, który został wydany w sierpniu 2003 roku, tym razem z większością utworów w języku hebrajskim. Płyta odniosła ponownie sukces, zwłaszcza utwory C'est La Vie i ponownie Last Kiss. W 2005 roku grupa Alabina się rozpadła.