Wei Shou miał opinię człowieka powierzchownego, rozwiązłego i apodyktycznego i ta ocena jego charakteru rzutowała na opinię współczesnych o jego twórczości. W roku 548 Wei Shou obraził posła Liang Xu Linga i za karę Gao Cheng wtrącił go na kilka dni do więzienia. Pierwsza redakcja Księgi Wei spotkała się z zarzutami ponad stu osób wytykających jej różne nieścisłości, najczęściej polegające na tym, że stanowiska zajmowane przez ich przodków miały zostać niewłaściwie podane lub nie wymieniono ich w ogóle (co było kluczową kwestią dla pozycji danego rodu). Cesarz Wenxuan zarządził publiczne wysłuchanie, jednak Wei Shou jeszcze pogorszył swoją sytuację, gdy w jego trakcie stracił panowanie nad sobą. Pomimo to jego pozycja na dworze była wówczas tak silna, iż tym razem nie tylko nic mu się nie stało, ale to wielu jego oskarżycieli zostało wychłostanych, a kilku nawet stracono. Poziom niechęci wielu współczesnych do Wei Shou oddaje słynna anegdota, zgodnie z którą przekazał on kopię swojej twórczości Xu Lingowi, by ten rozpowszechnił ją na Południu. Ten jednak kiedy osiągnął Jangcy wrzucił cały zbiór do rzeki. Kiedy później pytano go o to Xu miał odpowiadać, iż: „Wyświadczyłem Panu Wei przysługę ukrywając jego nieudolność”.