W październiku 1980 został zastępcą kierownika, a w październiku 1981 I zastępcą kierownika Wydziału Społeczno-Zawodowego KC PZPR (początkowo funkcjonującego pod nazwą Wydział Socjalno-Zawodowy)Włodzimierz Janowski, Aleksander Kochański Informator o strukturze i obsadzie personalnej centralnego aparatu PZPR 1948–1990, wyd. ISP PAN, Warszawa 2000, s. 139. Od stycznia 1986 był I sekretarzem KW PZPR w Słupsku. Tam kierował tzw. eksperymentem słupskim, w ramach którego testowano nowe zasady zarządzania gospodarką przez partię komunistyczną oraz zmiany w sposobie sprawowania władzy. Słupska organizacja partyjna była wówczas proporcjonalnie do liczby ludności największą w Polsce, a także najmłodszą, jeżeli chodzi o wiek członkówAntoni Dudek Reglamentowana rewolucja, wyd. Znak, Kraków 2014, s. 176. Od lipca 1986 do grudnia 1988 był także członkiem Prezydium Centralnej Komisji Kontrolno-Rewizyjnej PZPR.
W grudniu 1988 został sekretarzem KC PZPR, odpowiadał za sprawy wewnątrzpartyjneAntoni Dudek Reglamentowana rewolucja, wyd. Znak, Kraków 2014, s. 195.