Treść mały|Circe wlewa truciznę do wazy i czeka na przybycie Odyssa. Edward Burne-Jones. Burza miota okrętem. Zmysły są przerażone. Rozum radzi, by wezwały pomocy niebieskiej. Rzeczywiście nawałnica cichnie i okręt przybija do brzegu. Człowiek wysyła swe Zmysły na poszukiwanie jadła noclegu i wygód po trudach podróży. Pozbawiony Zmysłów zasypia. Rozum wyrusza za Zmysłami, aby je na powrót sprowadzić. Człowiek budzi się z koszmaru. Okazuje się, że jego zmysły zostały zaćmione. Przybywszy do pałacu Circe-Grzechu zostały uwiedzione przez jej dwórkiː Wzrok przez Zazdrość, Dotyk przez Lubieżność, Smak przez Łakomstwo, Węch przez Obmowę, a Słuch przez Pochlebstwo, a następnie zostają zamienione w tygrysa, niedźwiedzia, świnię, lwa i kameleona. Człowiek, postanawia uciec z zaczarowanej wyspy, musi jednak najpierw uwolnić z niewoli swoje Zmysły. Za radą Rozumu uznaje swoją winę i prosi niebo o pomoc. Jakoż zjawia się Iris-Pokuta i wręcza mu bukiet cnót, które pokonają każdy czar.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Magia grzechu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.