Ulisses-Człowiek staje naprzeciw Circe-Grzechu. Bukietem cnót demaskuje truciznę w kielichu podanym mu przez Lubieżność. Circe-Grzech musi wypuścić Zmysły. Te jednak nie chcą wracać na morze, a Człowiek jest ciekawy uroczej czarodziejki. Wysyła więc Rozum na statek, aby przygotował wszystko do odjazdu. Korzystając z odprawienia Rozumu, Grzech namawia Człowieka, by został i odpoczął jest przecież bezpieczny mając bukiet otrzymany od Pokuty. Roztacza przed swoim słuchaczem uroki pobytu w jej pałacu, a zauroczony Człowiek gubi kwiaty, a na koniec niszczy trzymany w ręku bukiet. Ostatecznie ulega Grzechowi i wchodzi za nią do pałacu, mimo nawoływań powracającego Rozumu.
mały|Merkury broni Ulissesa przed czarami Circe. Annibale Caracci Iris-Pokuta przybywa, by zebrać porozrzucane kwiaty, radzi przygnębionemu Rozumowi, by przeraził Człowieka. Gdy ten zasiada do uczty w pałacu Grzechu, Rozum psuje pogodny nastrój, przypominając Człowiekowi o nietrwałości i fałszywości dóbr, które ofiaruje mu Grzech i o śmierci, która wszystko zweryfikuje. Człowiek zaczyna się wahać, a Grzech pociąga go ku cielesności i beztrosce, ku zwróceniu się ku życiu i czerpaniu z niego. Pamięć o śmierci, którą podsuwa Rozum, powoli jednak zmienia nastawienie człowieka. Widzi iluzoryczność dóbr, które oferuje Grzech i chce go porzucić.