Stanisław Eugeniusz Kulik (ur. 27 lipca 1902 w Bukaczowcach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 27 lipca 1902 r. w Bukaczowcach (powiat rohatyński) jako syn WaleregoCzęść źródeł wskazuje, że Stanisław Kulik był synem Waleriana. i Eugenii z Wieżlickich. Do szkół (powszechnej i średniej) uczęszczał kolejno w Krakowie, Żywcu i Tarnowie. Edukację zakończył na poziomie szóstej klasy szkoły realnejWBH, sygn. KKiMN 44-13466, str. 3..

Od 29 października do 10 listopada 1918 r. jako uczeń szóstej klasy tarnowskiej szkoły realnej uczestniczył w przewrocie politycznym na terenie Tarnowa i Szczakowej. W ramach tzw. oddziału studenckiego „Szczakowiaków” rozbrajał na terenie tarnowskiego dworca kolejowego oficerów i szeregowych armii austriackiej, przejeżdżających przez to miasto. 11 listopada tr. zgłosił się ochotniczo od komisji poborowej i wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Po miesięcznym przeszkoleniu odszedł na front w szeregach Batalionu Ochotniczego kapitana Andrzeja Waisa (późniejszego III batalionu 16 pułku piechoty). W stopniu szeregowego z cenzusem otrzymał przydział do 10. kompanii tegoż batalionu. W okresie od 15 grudnia 1918 r. do 10 lipca 1919 r.