Awansowany do stopnia porucznika został ze starszeństwem z dnia 1 stycznia 1922 roku i 3. lokatą. W roku 1923 zajmował nadal 3. lokatę w swoim starszeństwie i służył w kutnowskim 37 pułku piechotyDo 37 pułku piechoty został przeniesiony w 1923 roku.. Wykazywany był już wówczas jako kawaler Krzyża Walecznych. W rok później jako oficer 37 pp zajmował nadal 3. lokatę wśród poruczników piechoty w swoim starszeństwie. W dniu 25 sierpnia 1927 r. ogłoszono jego przeniesienie z 37 pp do 1 pułku Strzelców Podhalańskich. W roku 1928 jako oficer 1 pułku Strzelców Podhalańskich z Nowego Sącza, zajmował 2. lokatę wśród poruczników korpusu piechoty w swoim starszeństwie. Następnie pełnił służbę w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 9 w Berezie Kartuskiej (przeformowanej w 1928 r. w Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 9)WBH, sygn. KKiMN 44-13466, str. 3.. W roku 1930 służył w Dywizyjnej Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 3 Dywizji Piechoty Legionów i zajmował wówczas 1139. lokatę łączną wśród poruczników piechoty (była to 2. lokata w starszeństwie). Od września 1930 r. do października 1931 r. piastował stanowisko komendanta jednego z trzech plutonów kompanii szkolnej tejże Szkoły. W 1932 roku pełnił już służbę w zambrowskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty. Zajmował wówczas nadal 2.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Kulik · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.